ΜΑΘΗΤΙΚΗ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΥΒΑ 

Τους τελευταίους τρεις μήνες ο Τραμπ προσπαθεί να «στραγγαλίσει» την Κούβα. Έχει αποκλείσει πλήρως το νησί  με αποτέλεσμα την έλλειψη φαρμάκων, τροφίμων, ηλεκτρικού ρεύματος κλπ., κάτι που έχει προκαλέσει την εξαθλίωση του ηρωικού λαού της Κούβας και έχει φέρει την οικονομία της στα όρια της κατάρρευσης. Ο στόχος του είναι η αλλαγή καθεστώτος στην Κούβα ώστε να επαναφέρει την εξάρτηση της χώρας από τις ΗΠΑ. Ο λόγος είναι απλός: η Κούβα είναι η μόνη χώρα με εργατική δημοκρατία που παρά τις τεράστιες πιέσεις που έχει δεχτεί, έχει καταφέρει να διατηρηθεί μέχρι σήμερα. Μέχρι το 1959 η Κούβα αποτελούσε αποικία των Αμερικάνων με αποτέλεσμα την τεράστια φτώχεια και καταπίεση για τον κουβανέζικο λαό. Αυτό άλλαξε όταν οι επαναστάτες Φιντέλ Κάστρο και Τσε Γκεβάρα ανέτρεψαν την φιλο-αμερικάνικη δικτατορία του Μπατίστα, έδιωξαν τους Αμερικάνους και άλλαξαν ριζικά την κουβανέζικη κοινωνία. Και αυτό είναι κάτι που ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός δεν μπορεί να επιτρέψει. Έτσι για την κυβέρνηση Τραμπ, η Κούβα δεν είναι τίποτα άλλο παρά ένα αγριόχορτο στην αυλή της το οποίο πρέπει να ξεριζωθεί.

Αυτός ο στραγγαλισμός της Κούβας είναι μέρος των γενικότερων πολεμικών σχεδίων του Τραμπ που μας φέρνουν ένα βήμα πριν τον τρίτο παγκόσμιο πόλεμο. Με την απαγωγή του νόμιμα εκλεγμένου προέδρου της Βενεζουέλας Μαδούρο, τη συνέχιση της υποστήριξης του Ισραήλ στη γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού και τώρα την ευθεία επίθεση στο Ιράν προσπαθεί να διατηρήσει την παγκόσμια κυριαρχία των ΗΠΑ. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη συμμετέχει άμεσα σε αυτά τα σχέδια. Με τις αμερικάνικες βάσεις στην χώρα υποστηρίζει τις στρατιωτικές επιχειρήσεις του ΝΑΤΟ, ενώ δίνει εκατομμύρια σε εξοπλισμούς τα οποία προορίζονται για τα σχολεία, τα νοσοκομεία και τα πανεπιστήμιά μας, αφήνοντας τα να ρημάξουν.

Απέναντι σε αυτή την κατάσταση πρέπει να πάρουμε παράδειγμα από τον ηρωικό λαό της Κούβας που τόσα χρόνια αντιστέκεται παρά τις τεράστιες πιέσεις που δέχεται από τις ΗΠΑ. Ο καλύτερος τρόπος να δείξουμε έμπρακτα την αλληλεγγύη μας στην Κούβα είναι να στήσουμε ένα μαζικό και ανυποχώρητο αντιπολεμικό κίνημα που θα μπει εμπόδιο στα σχέδια των Αμερικάνων και της δικής μας κυβέρνησης που μας εμπλέκει όλο και περισσότερο στον πόλεμο. Για να το κάνουμε αυτό είναι αναγκαία η οργάνωσή μας. Τα σχολεία μας πρέπει να γίνουν κέντρα συζήτησης και αγώνα ώστε όλοι μαζί μαθητές φοιτητές, εργαζόμενοι να αντιμετωπίσουμε τον πόλεμο και να αποτρέψουμε το μαύρο μέλλον που μας ετοιμάζουν.